تبليغاتX
† جهنم گمشده †

† جهنم گمشده †

اینجا قیامت نیست...!
 

                                                     چقدر بدم می آد

                                                         بشینم زل بزنم به یه نقطه

                                                          و تلاش کنم خودمو

                                                         با یه مشت دلیل الکی آروم کنم .

                                                           سعی کنم با کلی منطق و برهان

                                                          مخ بید زده ام رو از شر خودم خلاص کنم

                                                           دارم پرت و پلا می گم . نه ؟

                                                            بذار بگم !

                                                            چقدر بریزم تو خودم ؟

                                                           چقدر آدمک درونم خودشو بکوبه به دیوار ؟

                                                             چند بار بی صدا فریاد بکشم

                                                           چند مرتبه سرمو به دیوار بزنم

                                                              تا بهتر بشم و دوباره

                                                         بشم همون دیوونه ی همیشگی ؟

                                                              چندتا بطری آب رو یه نفس سر بکشم

                                       تا این حس لعنتی دست از سرم بر داره ؟

                                                           خسته شدم .

                                                                        حالم از این دنیا و

                                                           این کلمه ها

                                                                   داره به هم می خوره

                                                                   از لبخند های تصنعی

                                                              از دل خوشکنک های توخالی !

                                                        خسته شدم از این همه نقطه

                                                          چه سه نقطه

                                                چه یه خط نقطه

                                                       *************

                                                  یه ترسوی آشغالم

                                               اینو خودمم می دونم .

                                         یه آدمک که تو این دنیا زیادیه

                                             اسمشو با هیچ ستاره ای یکی نکردن .

                                                 یکی که زندگیش پوچه

                                                             خیالیه .

                                                      نفساش خالیه .

                                                                مُردم بس که خودم

                                                               شونه های خودمو گرفتم

                                                                 و به خود بد بختم گفتم :

                                                                  احمق ، آروم باش .

                                                      گفتم حماقت نکن .

                                                    بعد هم لبخند زدم

                                                   مثل یه مترسک احمق .

                                                   لبخند زدم تا کسی

                                                  حتی برای لحظه ای هم

                                                  فکر نکنه دارم از پا در می آم .

                                                     خدا کو ؟

                                                   کجاست ؟

                                                   میگی باید باورش کنم تا کمکم کنه ؟

                                                   چرا نیست ؟

                                                    چرا نبود ؟

                                                   چرا اون موقعی که تمام سلول های بدنم

                                                   عاجزانه ازش می خواستن نبود ؟

                                                   توجهی نکردم

                                                   به راه خودم ادامه دادم

                                                    گفتم لابد اینجوری بهتره

                                                     حالا نیگام کن

                                                     روز به روز دارم بیشتر تو لجن فرو میرم

                                                     مگه چی کار کردم ؟

                                                     مگه سادگی جرمه ؟

                                                      منم ساده بودم

                                                      کثافتی این دنیا به این روزم انداخت

                                                      منم گل بودم

                                                      پژمردم و شدم یه خار

                                                     یه خار توی این شوره زار لعنتی

                                                                                                                     کمک !

                                                    کسی صدامو میشنوه ؟

                                                   یه روانی داره زیر بار بی گناهیش له می شه

                                                                                                                     کمک !

پ.ن:من امروز ۲ تا پست کردم واسه اطلاعات عمومیت گفتم

پ.ن:شرمنده وقت نداشتم نتونستم  خبر آپو به همه بدم

من تو خودم گم شدم مي توني كمكم كني؟

 




+ نوشته شده در ساعت توسط † كوچولوي جهنمي†

 

یکی از دوستان (!) حرفی بهم زد که شاید نوشتنش بد نباشه :

خدا سر و ته زندگی ما رو می دونه

می دونه که قرار چه کوفت و زهرماری بشیم

از همون لحظه ی اول می دونه میریم بهشت یا

عضو دائم جهنمیم

اما هنر ما تو زندگی

اینه که سعی کنیم بهتر باشیم

سعی کنیم به قول دوستم

اگه قراره تو زندگیمون ۱۰ نفرو بکشیم

به جاش ۵ نفر رو بکشیم

شاید به خاطر همون به بهشت بریم

***

نمی دونم

شاید حرفاش درست باشه

شاید هم نباشه

اما هر چی که باشه

واسه ی امید واری

لغات قشنگیه

اما سهراب این بار حق داشت

دل خوش واقعا سیری چند ؟؟؟؟

???




+ نوشته شده در ساعت توسط † كوچولوي جهنمي†

 

آن روز...
   که دیوار شیشه ای قلبم را شکستی ودر آغ
و
ش مهرو محبت دیگران
   آرام گرفتی...
   همه نو
ازش
ت کردند...
   بوسه بر گونه خیست زدند
   دلداری ات دادند که
   خوب شد...
   جستی,
رها شدی
,پرواز کردی...
   از آن فضای نمور و بی مقدار
   با آن
   هوای همیشه با
ران
ی اش
   رفتی...
   من ماندم و...
   به
خدا
گفتن ندارد...!!!
   .
   .
   بگذار فقط همان نقطه چین ها بدانند که جایشان را چه پر کرد...!!!
   و
   آسمان
   دلم میخواهد بروم زیر باران...
   هنوز که تنها نیستم
   آسمان مرا می فهمد...
   (
تا به تو برسم تمام شده ام
...)
   وقتی از هیچ کس نباشی از خودتم نباشی باران هست...
   .
   .
   می خواهم کسی نداند
   رفتنت آغاز ویرانی اســـت...
   .
   بی تو بودن را نمیشود تحمل کرد...
   میخواهم بروم...
   میروم...
   میروم...
   هرچه رفتم باز هم...
   به تو نرسیدم
   تو رفتی
   ومن تمام زندگی ام را خ
ست
ه ام...
   می خواهم کمی به یادت اشک بریزم...
   اجازه هست...؟؟؟!!!

 ...

   .
   این بارون چشمام تمومی نداره
   آخه دلم برای تو یه بی قراره
   گفتی نمیخوامت عاشقت نمیشم
   گریه هاتم برام دیگه فایده نداره




+ نوشته شده در ساعت توسط † كوچولوي جهنمي†