توجهت به پسته ها جلب شده ؟

پسته ها به خاطر پوستی که دور خودشون دارن ( در حقیقت نقاب ظاهریشون )

همیشه سالم به نظر می رسن

حتی وقتی فاسد بشن

حتی وقتی یه کرم اونا رو بخوره ،

بازم اون پوست ضخیمی که دارن

تمام بدیهاشون رو می پوشونه و اونا رو خوب و سالم نشون می ده

آدما هم همیشه پشت ظاهرشون پنهان می شن

همیشه اون فاصله ی لازم رو با تو حفظ می کنن ،

تا مبادا تو بتونی بفهمی که زیر نقاب رنگی و دوست داشتنی شون چی پنهونه

پسته ها همه به نظر سالم می رسن

اما وقتی تو یکی رو نشون می کنی

بهش نزدیک میشی

و پوستش رو می کنی ( نقابش رو می زنی کنار )

و بهش نگاه می کنی ،

می فهمی که خرابه

می فهمی که کرم خورده اس

و گاها می فهمی که فاسده

و اون رو میندازی دور

دقت کردی ؟

همه ی آدما در نگاه اول خوب جلوه می کنن ( یا تلاش می کنن که خوب جلوه کنن )

هرچی بهشون نزدیک تر میشی

کم کم نقابشون کم رنگ و کم رنگ تر میشه

و از بین میره

اون وقت وقتی هسته ی اصلی فکرشون رو درست و واضح می بینی

می فهمی که خرابن یا نه

می فهمی که از درون پوسیده ان با نه

کم پیش می آد که یه آدم بی نقاب هم خواستنی باشه

واقعا کم پیش می آد هسته ی اصلی ذهنی یه بشر ،

حتی بدون توجه به ظاهر زیباش ،

باز هم تو خاطرت جالب به نظر بیاد

شاید به تعداد انگشت های یه دست باشه

شاید کم تر

شاید هم بیشتر

اما به هر حال واسه ی فهمیدنش

اول باید نقاب رو بزنی کنار

و بی واسطه به درون محیط اطراف و اطرافیانت نیگا کنی

بی واسطه

بی پرده

بی رنگ !

درون هر آدمی فقط یه رنگ حکم فرمایی می کنه

اما آدما در ظاهر همه رنگین کمانن

سخته که بخوای رنگ پایه رو بفهمی

خیلی سخته !

پ.ن: عسلی جونم آپ بدی بازیه توست که منو دعوت کردی

پ.ن ۲: پستای قبل یه ۱۰ تا می شه فک کنم